บางกอกน้อย 3 : ขอบขัณฑสีมา

สะพานอรุณอมรินทร์โฉมใหม่ ไม่ใช่แค่ข้ามคลองบางกอกน้อย แต่ทอดยาวข้ามแยกศิริราชไปลงหน้ากรมอู่ทหารเรือ นับว่าเป็นความฉลาดทีเดียว เลี่ยงการติดขัด หน้าโรงพยาบาลศิริราชไปได้มากโข เกือบทุกเช้าที่ขับผ่านเส้นทางนี้ จะรู้สึกย้อนเวลากลับไปสัก 30 - 40 ปี  ‘เชยๆ เรียบๆ’ เพียงแต่ผู้คนบางตา ‘ก็เด็กไม่เกิด จะทำอย่างไรได้’ คนเก่าแก่แถวนี้ ตื่นกันแต่ย่ำรุ่ง ตระเตรียมของออกขาย ช่วงเช้า นาทีทองผู้คนจับจ่ายของเช้า ยุคนี้ใครจะมีเวลาเตรียมมื้อเช้า

ครั้น นึกสงสัย ‘บางกอกน้อยสุดเขตที่ไหน!?’

ลองหาข้อมูลเลยได้รู้ว่า “คลองมอญ” คือแนวแบ่งบางกอกน้อยออกจากบางกอกใหญ่ทางทิศใต้ ข้ามสะพานไป คือ บางกอกใหญ่ ซึ่งก็ “เชย” ไม่ต่างจากบางกอกน้อยนัก ทางขวาปีกตะวันตก บางกอกน้อยไปสุดที่ไหนเล่า !? แล่นไปตามคลองมอญ จนถึง 4 แยก ลงใต้ไป คือ คลองบางกอกใหญ่ ขึ้นมาทางเหนือ คือ คลองบางขุนศรี หรือ คลองชักพระ ทั้ง 3 คลองนี้ คือ แม่น้ำเจ้าพระยาสายเก่า แนวคลองชักพระนี้ คือ เขตแดนบางกอกน้อยทางตะวันตก ไปสุดที่ปากคลองตรงวัดขี้เหล็ก เลี้ยวขึ้นไปตามแนวคลองบางกอกน้อย จนถึงสถานีรถไฟเก่า คือทิศเหนือ ด้านนี้ บางกอกน้อยคลุม 2 ฝั่งคลอง ถนนหน้าและฝั่งเซนทรัลปิ่นเกล้าจนไปสุดวัดดุสิตาราม อยู่ในเขตบางกอกน้อย หน้าวัดดุสิตาราม เดิมมีเสาประโคนบอกขอบขัณฑ์ ผ่านปากคลองบางกอกน้อย วัดบางหว้าใหญ่ (วัดระฆังโฆษิตาราม) ไปจนถึงกรมอู่ทหารเรือ ปากคลองมอญ คือ บางกอกน้อยทิศตะวันออก

ทำไมจึงสนใจเรื่องพื้นที่ ? ไม่รู้เหมือนกัน สนใจเพราะความชอบ จริงๆ พื้นที่ให้ความรู้หลายอย่าง โดยเฉพาะ “คน” ซึ่งแต่กต่างกันไปตามพื้นที่ รสนิยม อาหารการกิน วิถีชีวิต ทำให้เราใช้ชีวิตง่ายขึ้น